Over privé slaven.

Sinds ik in Antwerpen mijn studio heb word ik steeds vaker benaderd via mail door (zelfbenoemde) “echte” slaven die mijn privé slaaf willen worden. Doorgaans is dat een mail waarin de slaaf vertelt wat hij allemaal voor mij wil doen en hoe hij ons leven dan voor zich ziet. Vaak willen ze ook bij mij of in mijn studio wonen. Om alles schoon te houden, om mij te dienen, om drankjes te brengen en me te helpen in sessies, en ook om gefilmd te worden. Ik moet hun leven gaan beheersen en natuurlijk hoort daar ook straf bij en mag ik op ze oefenen en alles doen wat ik wil.

Dit alles zonder daar uiteraard voor te willen betalen en zonder enig idee te hebben van wie ik ben, hoe mijn karakter is en wat mijn behoeftes zijn. Laat ik eerst maar eens ingaan op het betalende aspect. Een sm-studio kost veel geld, mijn door de jaren heen opgebouwde ervaring is heel wat waard, ik ben een professional. En het is mijn bedrijf, ik moet ervan leven. Het kost mij heel veel tijd en energie om buiten de sessies mijn marketing en administratie te doen, met iedereen te mailen en contact te houden en mijn website te bouwen en onderhouden, en dan heb ik het nog niet over foto shoots, social media en het bewerken van foto’s etcetera. Het is een meer dan fulltime job die ik met heel veel liefde doe. En mijn gasten zijn geweldig, ik zou niet zonder ze kunnen.

En dan komt daar een wildvreemde man en die wil zich weleens even onderdompelen in mijn wereld, waar ik hard voor gewerkt heb, voor niks.

En laat ik het dan nog even hebben over het persoonlijke aspect. Voor die persoon maakt het blijkbaar niet uit wie hij moet dienen, als het maar de titel Meesteres heeft en liefst beschikt over veel middelen zodat hij zich onderdanig kan voelen. Er is geen enkele aandacht voor wie ik ben, geen notie van dat ik misschien een privé leven heb en dat ik misschien liever mensen om me heen heb die (1) ik ken (2) ik een band mee heb (3) waar ik geen programma voor hoef te bedenken omdat hij mijn werk niet van me kan overnemen.

Meesteressen zijn geen eenzame dames die hele dagen in hun studio zitten om op hun privé slaven te passen. Meesteressen hebben doorgaans een druk sociaal leven, want het zijn sociale vrouwen met mensenkennis. Er is niet zomaar even ruimte voor een privé slaaf. Die ruimte zou ik echt moeten maken en dat doe ik natuurlijk niet voor zomaar iedereen. Natuurlijk denk ik weleens dat ik het schoonmaken uit wil besteden maar ik heb de tijd niet om daarna een uur stil te zitten en mijn voeten te laten masseren door iemand die geen interesse heeft in mijn persoonlijkheid.

Doorgaans zijn deze totaalslaven niet bereid eerst eens langs te komen voor een sessie zodat we kunnen kijken of er een klik is. Ook willen ze niks weten van mijn privé leven. Ze willen een strenge Meesteres en niet die leuke vrouw met die kat die graag bij haar ouders eet in het weekend en die hele toffe vrienden heeft waar ze graag mee gaat stappen.

Dit alles wil niet zeggen dat ik nooit een privé slaaf zou hebben, maar als iemand dat wil worden.. boek een sessie, vraag of je iets mee kan nemen voor me (lunch, diner, werkende dames hebben weinig tijd om te koken!) en vraag of je na de sessie voor me mag schoonmaken. Alle goede dingen beginnen klein, opbouwen is belangrijk. Als ik hieraan begin wil ik dat het echt is, dat ik er ook gevoel bij hem, de spark voel en er zin in krijg. En die krijg ik gewoon niet van mails als:

Beste Meesteres, ik ben totaalslaaf zusenzo, ik wil u voor altijddienen en bij uw wonen voor de rest van me leve.